Onlangs zat ik nog eens in de Humo te bladeren en stootte ik op de vaste rubriek 'de 10 platen die jouw leven veranderden'. Leek me eens tof om te zien wat voor muzikale evoluties jullie in jullie leven doorstaan hebben . Pen daar bij iedere plaat/album/song een kort en beknopt verhaaltje en zeg waarom het zo'n belangrijke voor jou is. (het moeten er geen 10 zijn, mag ook iets minder).
Die van mij:
1- Bomfunk MC's - In Stereo
Het album dat de Oldskool Amerikaanse Hiphop-groep op de kaart zette, met het bekende nummer 'Freestyler'. Het was het eerste plaatje dat door het leven ging als 'mijn lievelingsnummer'. Ik moet toen zo'n jaar of 7/8 geweest zijn. Het kwam uit in het jaar dat Genk voor de eerste maal kampioen speelde! Dit maakt de nostalgie naar de 90's nog groter!
2- Motörhead - Ace of Spades
Met het ouder worden nam bij mij de 'grauwheid' en 'ruwheid' toe, dat wat kenmerkend is voor iedere jongen in zijn puberjaren. Ik had het op dat moment ook echt wel gehad met de opkomende commerciële muziek, die steeds meer inhoudslozer werd. Met Motörhead zette ik de eerste stappen richting middelbaar onderwijs.
3- Pink Floyd - Dark side of the moon
Voor het eerst kwam er interesse in de 'geschiedenis' van de Rock 'n Roll. Voor het eerst dat ik echt in het verleden ging graven, iets wat ik nu permanent voor mijn studie moet doen. Ik viste deze op uit het platenkastje van mijn vader, samen met nog vele anderen: Led Zeppelin, Jimi Hendricx, The Yes, Ten years after, ...
4- Nathan Fake - The Sky was pink (James Holden rmx)
Een grote ommezwaai deed zich voor tijdens mijn laatste jaren op het middelbaar. Ik voelde terug dat ik meer de elektronische kant opging, terug naar de tijd waarmee het allemaal begon in mijn negentiger jaren. Door deze plaat vond ik voor de eerste keer mijn draai binnen een genre van de electronische muziek. Vroeger vond ik alles nogal hetzelfde klinken. Maar bij het horen van deze, koos ik resoluut voor de minimalistische techno.
5- Plastikman - Spastik
Na een jaartje goed verdiepen in het genre, stootte ik op legende Richie Hawtin aka Plastikman. Dit lied, zoals deze geperformed werd op pukkelpop 2010, blijft mijn beste festivalmoment ooit. Die led-show was fantastisch. Dankzij hem is mijn liefde voor Acid ook begonnen.
Now it's up to you!
Bis vincit, qui se vincit in victoria ~ Tweemaal overwinnaar is hij, die bij een overwinning zichzelf overwint
Racing for passion, Blades and Hammers for fanculture.
Ik heb tien platen uitgekozen, maar ga er (voorlopig) geen uitleg bij geven. Elk album of groep was voor mij een geweldige ontdekking en het is ook moeilijk me tot 10 albums te beperken. Ze staan trouwens in willekeurige volgorde. De meeste staan trouwens ook bekend als 'legendarische album', dus bijster origineel ben ik niet:
Jeff Buckley - Grace
[video]http://www.youtube.com/watch?v=xD_1nImSJGc[/video]
The National - Boxer
[video]http://www.youtube.com/watch?v=wf2H8fj4Uro[/video]
Joy Divison - Unknown pleasure
[video]http://www.youtube.com/watch?v=QrzGpVOPcTI[/video]
Radiohead - OK Computer
[video]http://www.youtube.com/watch?v=-Z_NvVMUcG8[/video]
The Doors - The Doors
[video]http://www.youtube.com/watch?v=m_VfhKfCpDI[/video]
The Rolling Stones - Let it bleed
[video]http://www.youtube.com/watch?v=R3rnxQBizoU[/video]
The Strokes - Is this it?
[video]http://www.youtube.com/watch?v=cfamwv1kR4M[/video]
Radiohead - In rainbows
[video]http://www.youtube.com/watch?v=pT90I7sZmNQ[/video]
Tom Waits - Closing Time
[video]http://www.youtube.com/watch?v=TKQaSZXEK2s[/video]
The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico
[video]http://www.youtube.com/watch?v=WOrwJ7HHyyE&feature=related[/video]
En omdat deze elfde niet mag ontbreken en in feite ook hoger staat dan plaats 11:
Neil Young & Crazy Horse - Everybody knows this is nowhere
Verder zijn Funeral van Arcade Fire, Elephant van The White Stripes, The Queen is Dead van The Smiths, The Velvet Underground van The Velvet underground zeer geduchte concurrenten (en dan vergeet ik waarschijnlijk nog een hele hoop). Ik kan ook niet echt zeggen dat ze allemaal mijn leven veranderd hebben, sommige artiesten maken gewoon een bepaalde indruk, dergelijke meer...
Moeilijk, ondoenbaar, maar altijd leuk. Gewoon enkele namen uit het blote hoofd, youtube ze zelf maar...
1. Neil Young: Harvest
2. Kyuss: Blues for the red sun
3. Beastie Boys: Paul's boutique
4. Public Enemy: it's takes a million...
5. Fugazi: 13 songs
6. Einstürzende Neubauten: feunf auf der nach oben ofenen richterskala
7. Miles Davis: Kind of blue
8. The Triffids: Born Sandy devotional
9. Nick Cave: The good son
10. Johnny Cash: live at Saint Quentin
Waarom deze lijst oneerlijk en foutief is: Pink Floyd, Black Flag, AC DC, Bob Dylan, Ry Cooder, Tindersticks, Bon Iver, Skatelites, Dez Mona, Conflict, Hank Williams, ...
[video]http://www.youtube.com/watch?v=h_f65ZxIxd0[/video]
Dit was (samen met Nas Is Like) de eerste DJ Premier productie die ik leerde kennen, die man heeft daarna mijn muzieksmaak zwaar veranderd.
[video]http://www.youtube.com/watch?v=gtc9f2WBcKg[/video]
Train of Thought van Reflection Eternal (Talib Kweli als mc en Hi-Tek als producer) was één van de eerste "echte" hiphop albums die ik heb gechecked. Geweldige beats van Hi-Tek en de lyrics en flow van Kweli zijn gewoon een voorbeeld van hoe hiphop moet klinken.
[video]http://www.youtube.com/watch?v=FwKC8M70r1U[/video]
Door deze track ben ik meer een meer van "storytelling" in hiphop gaan houden, en het verhaal heeft me gewoon echt geraakt, wetende dat zo'n dingen echt gebeuren. Een aanrader voor wie 10 minuutjes vrije tijd heeft (volg het verhaal!!).
[video]http://www.youtube.com/watch?v=cUQgm3qRPio[/video]
A Long Hot Summer van Masta Ace is een conceptalbum waarin een verhaal wordt verteld. In de intro hoor je hoe politie binnenvalt op een motelkamer, en in de rest van het album wordt aan de hand van tracks en skits verteld hoe Ace en zijn kameraad in die situatie zijn terechtgekomen. Door dit album ben ik cd's meer en meer in hun geheel gaan luisteren.
[video]http://www.youtube.com/watch?v=n1e1wEGGQFg[/video]
Sinds ik The Listening van Little Brother ken (waarvan dit mijn favoriete nummer is), ben ik verliefd geworden op de typische 9th Wonder beats. Soulvolle melodieën, prachtige voice samples,... Perfecte muziek voor een zondagnamiddag.
"Another day to face, I'm share cropping in the paper chase Take a deep breath and clear my database It's afternoon I'm talking shit to my alarm clock Cause I gotta face this world of capitalistic onslaught"
[video]http://www.youtube.com/watch?v=GtbHx7Hexow[/video]
Gemakkelijk de beste disstrack ooit in mijn ogen. Zelfs beter dan Hit'em up. De impact die deze track (en in verlengde het Stop Snitchin' Stop Lyin' project) heeft gehad, is echt overdreven groot. 50 en G-unit zijn hierna nooit dezelfden geweest
[video]http://www.youtube.com/watch?v=eKJ0Yv0CIcg&feature=related[/video]
Illmatic van Nas... beste album ooit? Moeilijk om hierover te beslissen, maar veel zal het niet schelen. Rauwe producties van Large Professor, Q-Tip, DJ Premier, Pete Rock,... En dan die rhymes van Nas gewoon ziekelijk! Hoe hij zich uitdrukt is geniaal, maar vooral de sfeer die hij overbrengt. Alsof ge in '94 rondwandelt door Queensbridge.
[video]http://www.youtube.com/watch?v=aZLXt3KGTBI[/video]
Mijn favoriete Jay-Z nummer, de productie geeft me elke keer weer kippenvel, zo simpel en toch zo efficiënt. En dan die rhymes Reasonable Doubt is gewoon een bom van een album en in mijn ogen het beste (en misschien zelfs enige goede) Jay-Z album.
"Said we was garbage, so fuck college
Street knowledge amazin to scholars when we coin phrases for dollars"
- Sauce Money
[video]http://www.youtube.com/watch?v=v5BZom3vY0g[/video]
West coast hiphop uit 1993, met een zekere East coast sfeer. De mc's klinken hongerig, de beat laat me elke keer weer wegdromen,... ook weer een voorbeeld van hoe hiphop perfect kan zijn zonder al die bling bling zever. En ideale chill muziek
[video]http://www.youtube.com/watch?v=Eo84dWcl74k[/video]
Als tiende plaat ga ik voor ene van Eric B. & Rakim. Door tracks als deze ben ik meer en meer 80's hiphop gaan luisteren, en ben ik me meer gaan verdiepen in de geschiedenis van het genre.
De samples van Eric B klinken zalig (iedereen herkent MJ wel in de intro) en Rakim bewijst waarom hij één van de beste mc's ooit is...
"I start to think and then I sink, into the paper like I was ink. When I'm writing, I'm trapped in between the lines, I escape when I finish the rhyme"
Na edit: Schandalig hoeveel ik hier vergeet te vermelden
You couldn't catch me in the streets without a ton of reefer. That's like Malcolm X, catchin' the Jungle Fever
Ontbreken nog: Blink 182, Greenday, Arcade Fire, Bloc Party, Miles Davis, Muddy Waters, Fleet Foxes, Neil Young, Django Reinhart, Arctic Monkeys, The Clash, The Doors, 2Pac, BIG, The Kinks, Joy Division en waarschijnlijk vergeet ik er nog.
Pendulum - Vault als single en later het album Hold Your Colour (met oa Blood Sugar & Tarantula) waardoor de dnb-scene jaren later groot(groter) geworden is
ik ga hier geen links zetten, zoek het zelf maar op als je wil:
1. Kiss: Unloved. hierdoor geraakte ik into "heavy" muziek.
2. Ramones: Ramones. hierdoor into punkrock geraakt, 12 x live gezien, en hierdoor wilde ik zelf in een band spelen
3. IRON MAIDEN: The Number Of The Beast. Echte metal ontdekt dankzij deze plaat, en nooit meer losgelaten.
4. Guns N Roses: Appetite For Destruction. Superplaat, zo mijn muzieksmaak nog verder ontwikkeld.
5. Metallica: Master Op Puppets. Het moment waarop je beseft dat metal echt wel het coolste ooit is.
6. Slayer: Reign In Blood. De ECHT zware metal (en achteraf nog death metal) leren appreciëren dankzij die plaat.
7. Madball: Set It Off. Was al wat into hardcore en punkrock, maar deze plaat heeft me compleet over gehaald om ook mijn eigen band te beginnen.
8. Wu-Tang Clan: Enter The Wu (ofzoiets, die eerste van hen). Dankzij hen into hiphop geraakt.
9. William Elliot Whitmore: weet niet meer welke ik eerst hoorde, maar heb toen op een weekend alles gedownload, en ben fan ever since! Dit neem ik puur als voorbeeld om aan te tonen dat het nu ook wat rustiger mag, er zijn nog zo veel goede singer/songwriters, die me beïnvloeden.
10. Full Court Press: Live Life Large. Eigen band, eigen cd. Doesn't get better than this. Hierdoor een heel stuk van de wereld kunnen zien, en veel vrienden voor het leven gemaakt. Heeft me als persoon ook verder gevormd, en veel shit van me af kunnen schrijven via de teksten.
@Alex3600, 300 bars was inderdaad gruwelijk hard. Maar als er één iemand is die zich de koning mag noemen, is het Eminem wel. Of kijk anders eens hoe hij Ja Rule ten gronde heeft gericht. Van hem hoor je dus echt NIETS meer, van 50 cent soms wel nog wat.
Niet voor niks dat The Game onlangs zelf zei "he is small but his words can destroy you" over Eminem.
Platen die mijn leven veranderden, zijn niet noodzakelijk de platen die mijn absolute top zijn. Maar het zijn platen die me een zeker genre hebben binnengeleid. En veel zijn dat er niet uiteraard
Bad Religion - Generator (1992) bracht me naar de punkrock.
Biohazard - Urban Discipline (1992) bracht me naar het hardere werk.
Blink 182 - Dude Ranch (1997) gaf mij de liefde voor de poppy versie van punkrock.
Eminem - The Slim Shady LP (1999) was mijn eerste stap naar hiphop. En in die wereld blijf ik nog VEEL stappen zetten. Zo heb ik alleen alweer in dit topic heel wat dingen bijgeleerd.
Jeff Mills - Waveform Transmission Vol. 3 (1994, maar leren kennen in 1999)
& I Love Techno 7 --> My ticket to techno!!!
You should know I bleed blue, but I ain't a Crip though.
Rage Against The Machine - Rage Against The Machine
Dankzij hun ben ik een leftie geworden. Hoe de westerse wereld de armen uitbuit, en een imperialistisch beleid voert uit eigenbelang. Door hun teksten leerde ik in die tijd dingen die ik op de schoolbanken niet hoorde.
Door hun ontdekte ik de hiphop. Dat ging later naar groepen als Public Enemy (hoewel die eerder bestonden uiteraard), Osdorp Posse, Cypress Hill, Psycho Realm, ... Achteraf had ik wel een mindere periode van 2Pac, maar bon. Momenteel is mijn interesse in hiphop sterk achteruitgegaan, en blijft het vooral bij de sociaal geëngageerde rappers als Castro of Immortal Technique.
Een chill album dat me in de wereld van de mestizo en wereldmuziek leidde. Momenteel luister ik naast Manu Chao en Mano Negra vaak naar Calle 13, Costo Rico, Mala Vita, Sergent Garcia, Putumayo ... Het geeft in grote lijnen neer waar mijn levensopvatting rond draait: genieten van het leven met toch oog voor de sociale noden in de wereld.
Dit nummer stond op een album van mijn vader, Tour Of Duty. Ik denk dat ik ongeveer acht jaar was, en die intro is me voor altijd bijgebleven. Ik ben altijd in de classic rock en de blues rock gebleven, met groepen als Led Zeppelin, Deep Purple, Eagles, The Animals, Bob Dylan, Canned Heat, Jimi Hendrix, Lynyrd Skynyrd, Cream, Spirit, ... Maar het begon dus met Riders On The Storm.
Een vrij recente ontdekking eigenlijk, van nog maar enkele jaren oud. Ik was meteen weg van de grote chillheid, en het leerde me dat er ook een elektronische muziekwereld was waar ik wel van kon houden. Dit leerde me trouwens ook de wereld van de ambient ontdekken.
Sindsdien probeer ik de explosie aan producties van ninja tune label zo goed mogelijk te volgen.
Beest van een plaat op een beest van een CD!
Prodigy heb ik vanaf het begin altijd graag gehoord!
Wat voor Prodigy geldt, geldt ook voor Massive Attack. Ik was vroeger er onder de indruk van die beenloze vent op het skateboard in deze clip
Yo MTV Raps nam ik vroeger op op video. Beste hiphop programma OOIT! Eigenlijk altijd een East coast rapfan geweest tot de commercie de hele scene naar de kloten hielp!
Hier kon destijds niemand om heen!
Als klein ventje naar het schijnt al helemaal aant gaan op AC/DC!
Engelse oude punk heeft mij ook al vanaf het prille begin aangesproken. Dit nummer blijft me nog regelmatig door mijn kop spoken...
Die liedjes zong ik vroeger ook tot vervelends toe...
En natuurlijk...
Laatst bijgewerkt door Belgijanac op 22 feb 2012, 21:52, in totaal 1 keer bewerkt.
@Koen_S: Volbeat niks voor u? Ik vind "Rock the rebel / Metal the devil" een geweldig album. Het begint al met 'The human instrument', een dijk van een intro. Verder staan er nog toppers als 'The garden's tale', 'Sad man's tongue' (topper van de cd, met fantastische Johnny Cash invloed), 'River queen' en 'A moment forever'.
Zeker het beluisteren waard, als je dit nog niet hebt gedaan.
Telenet z'n metertje is hier tilt geslagen, dus zonder youtube. En ik mis er nog ééntje, maar kan er niet opkomen...
Bomfunk Mc's - In stereo
Sum 41- Fat Lip/ In to deep
Blink 182 - I Miss you
Limp Bizkit - Zowat alle...
The Offspring - Pretty Fly for a white guy (en mah skaten op die song!)
Eminem - Stan (and many others)
Manu Chao - Me gustas tu
The Prodigy - Smack my bitch up/ Out of space (allemaal eigenlijk, maar deze bleven hangen)
Bloodhound gang - Bad touch (nog altijd!)
System of a Down - Chop Suey (en knalle!)
Tien albums of nummers die mijn leven veranderden:
Marco Bailey - I Love Techno - 2001 / Issue 02 (2001)
Jeff Mills - The Bells
Biohazard - Urban Discipline
NofX - Punk in drublic
Madball - Demonstrate my style
Nirvana - Nevermind
Cypress Hill - Black Sunday
Beastie Boys - Ill communication
The Prodigy - Experience
Richie Hawtin - Decks, EFX and a 909
De 10 belangrijkste albums in mijn leven.
Propaghandhi - How To Clean Up Everything
Ramones - Loco Live
Sick Of It All - Built To Last
Blink 182 - Dude Ranch
De Heideroosjes - Noisy fairytales
Refused - The Shape of Punk to Come
Bad Religion - Generator
NoFx - Punk In Drublic
Iron Maiden - Best Of The Beast
Void Section - Virus
Wouter_P schreef:@Koen_S: Volbeat niks voor u? Ik vind "Rock the rebel / Metal the devil" een geweldig album. Het begint al met 'The human instrument', een dijk van een intro. Verder staan er nog toppers als 'The garden's tale', 'Sad man's tongue' (topper van de cd, met fantastische Johnny Cash invloed), 'River queen' en 'A moment forever'. Zeker het beluisteren waard, als je dit nog niet hebt gedaan.
Volbeat vind ik wel leuk ja. Nog niet live gezien, maar ken wel de platen. Het is cool, vooral die gast z'n stem in combinatie met de muziek, maar ik ben er niet echt super ondersteboven van. Dan hoor ik liever de eerste 2 life of agony platen, als het de combinatie cleane zang/heavy muziek betreft.
Tot een jaar of 10-11 luisterde ik vooral rockmuziek of gelijk indertijd "skate-muziek"...
Dan van mijn neef 5 albums gekregen van Tupac en dan uit nieuwsgierigheid met de koptelefoon aan de stereospeler die albums GRIJS gedraaid. Vandaar kwam dus mijn liefde voor hiphop.
Eerst dus Tupac, en via de features op die albums (snoop,dre,outlawz) verder in de West Coast scène... Dan met de "opkomst van het internet" zal ik maar zeggen.. meer en meer andere hiphop gevonden. East-coast, buitenlandse hiphop, Genkse hiphop enzovoort !
Ik ga proberen een lijstje weer te geven van platen die ik echt koester.. (let op, ze zijn niet op "kwaliteit" ofzo gerangschikt hé)
1 The 7th day theory - Tupac
2 Illmatic - Nas
3 Train of thought - Reflection Eternal
4 Blackstar - Mos Def & Talib Kweli
5 Return of the boom bap - Krs One (Boogie Down Production)
6 Vrijwel alles - Gangstarr
7 All eyez on me - Tupac
8 Ready to die - Biggie Smalls
9 3:16 - Murs
10 Beide albums van - Big L
Pffff, moeilijk om alles hier neer te zetten. Hier toch enkele:
Slipknot - S/T
Ik zat in het eerste middelbaar en dit was mijn eerste kennismaking met harde, agressieve muziek. Zet die cd nu nog geregeld op omdat ik het leuk blijf vinden, ondanks alle commentaar.
Sick Of It All - Scratch The Surface
Fuuuuuuuuuuck! Een trein die over me reed! Ik kende de bekendere en "commercielere" metal wel. Maar dit? Zo puur, zo hard! Mijn allereerste hardcore-album ooit. Ik moet de cd eigenlijk opnieuw kopen, want werken doet die jammer genoeg niet meer.
Hatebreed - Perseverance
Mijn eerste kennismaking met het brutalere onderdeel van de hardcore wereld. Nu zegt Hatebreed me niet zo veel meer, maar deze cd heeft me meer in de "stoerdere" hardcore gebracht. Blijft wel een toppertje!
Slayer - Reign In Blood
How can you not love this? Door deze cd beseft dat ik verder moet kijken dan mijn neus lang is. En eindelijk snapte ik ook waarom er zoveel Slayer adoratie is. Terecht, trouwens.
Eminem - The Marshall Mathers LP
I learned about hiphop, I learned to love hiphop. Door deze cd veel andere hiphop opgezocht en blijf het cool vinden.
Anthony Rother - Popkiller
En in het bijzonder het nummer "Father". Door deze cd zag ik in dat er ook wel wat coole elektronische muziek was. I still dig a lot of this stuff, gaande van elektro/minimal tot industrial hardcore.
Lagwagon - Duh
Punkrock, 'nuff said!
Al deze cd's zijn platen waardoor ik de behoefte heb gekregen om mijn te verdiepen in bepaalde genres. Er zijn nog verschillende genres waar ik van geniet en dus heel wat cd's die ik vergeet.
Er zit trouwens ook geen tijdslijn in. Zijn dus gewoon random bij elkaar gezet.
Oui, moi je suis une bite. C'est ça. Je suis une misérable bite. Et pour me faire respecter, il faudra que je reste toujours bien dur.»
1) Nevermind- Nirvana 2) Queen - I want it all 3 )Luniz - I got 5 on it 4) Prodigy - out of space 5) AC/DC - Thunderstruck 6) Brainpower - Door merg en brain 7) ABN - ABNormaal Naughty by nature - Hiphop Hooray 9) Wu-tang Clan - (zowat alles eigenlijk) 10) Gangstarr 11) Eminem- the way I am ...
Audentes Deus iuvat---"God helpt hen die zelf wat durven"
Nirvana - nevermind: de eerste casette die ik met mijn eigen zakgeld kocht toen hij uitkwam. Ik zat -denk ik - in het vierde studiejaar en bijna niemand van mijn vriendjes luisterde dat. Fokking hell wat was dat luid voor een tienjarige! Hierdoor ben ik meteen into de hardere muziek geraakt. De meeste songs zitten gewoonweg geniaal in mekaar. OOk super hoe Cobain, ook al beweerde hij dat hij de teksten vlugvlug opweg naar de studio schreef, de teksten vol metaforen gooit zonder daarbij met moeilijke, dure woorden te goochelen. Geniaal in al zijn eenvoud.
Bodycount - copkiller: gekregen van mijn oudere neef toen ik een jaar of 11 was. Daardoor ook hiphop leren kennen. De crossover word hierop schitterend gebracht. En negers met gitaren is supercool.
Sick of it all - spreading the hardocre reality: kort, krachtige NYHC die me omverblies. Fan voor het leven.
Biohazard - urban discipline: wederom een goeie crossover en meer richting hardcore waardoor ik nog meer naar NYHC ging luisteren
Lagwagon - hoss: mijn ontdekking met de punk. Nog steeds, samen met bad religion, mijn favoriete punkband. Geweldige teksten.
Bad religion - against the grain. Ik zeg altijd dat Greg (zanger) niet zingt maar onderwijst. Door deze band ENORM hard beginnen nadenken over politieke, sociologische themas, het milieu, geloof,...deze band was mijn 'leerschool in het leven'. Dankzij deze band dacht ik op 14jarige leeftijd al na over wat er allemaal fout liep in de wereld. Nadeel is dat door al dat nadenken ik een stuk zwarter ben beginnen denken. Voordeel is dat ik er iets aan wilde doen, te beginnen met mijn eigen. Grappig gezegd maar door BR heb ik nooit meegedaan aan vervuiling. Zelfs geen papiertje van een kauwgom gooide ik op straat. Ook probeerde ik in mijn straat de mensen te sensibileseren, niet makkelijk als 'snotbel'. Nog een voordeel is dat ik, zelfs als puber, niet alles slikte wat mij werd ingestampt en dat ik steevast nadacht over idealen, waarden, meningen, thema's e.d.
E town concrete - the renessaince: holy shit, deze plaat heeft mij door veel donkere tijden heen geholpen. Martini's teksten zijn zo puur, zo geniaal geschreven, ze hielpen me echt.
Johnny cash - live at folsom. Ben ik beginnen luisteren rond met 16de, de tijd dat het not done was om deze 'ouw peekes' muziek te luisteren als puber. Grappig is het feit dat als ik dit opzette in ons jeugdhuis mensen me uitlachten, terwijl diezelfde mensen jaren later plots allemaal van zijn geworden na de film. Oprechte muziek.
kickback - no surrender. De laatste plaat die me veranderd heeft. Smerig, nihilistisch, misantroop. Is de enigste plaat die me kalm krijgt op mijn meest opgefokte momenten, net doordat deze plaat zo rauw en opgefokt is.
nofx - the decline: 1 (1!) nummer van 18 min...over wat er allemaal fout loopt met onze moderne maatschappij. Is meer alomvattend dat 2 jaar hedendaagse geschiedenis aan de hogeschool.
Ik ga het ook bij nummers houden. Het gaat dus om nummers die aan de wieg stonden van mijn muziekvoorkeur, en die dus ook mijn levensstijl als dusdanig hebben veranderd.
1. Bomfunk MC's - Freestyler 2. Linkin Park - Crawling 3. Papa Roach - Blood Brothers 4. The Offspring - Pretty fly for a white guy 5. The Beatles - Get Back 6. Cypress Hill - Trouble 7. Rage Against The Machine - Killing in the name of 8. Nirvana - Smells like teen spirit 9. Creed - My sacrifice 10. Foo Fighters - The pretender
Blijkbaar heb ik deze topic gemist toen deze pas geopend was Ik ga ook een aantal platen opsommen in willekeurige volgorde die belangrijk zijn voor mij of die eventueel mijn leven verandert hebben.
- Bomfunk MC's - In Stereo (1999) Blijkbaar zijn er hier veel op het forum van mijn leeftijd Ik was toen 9 jaar toen deze cd van deze Finse Breakbeatgroep uitkwam. Het was mijn 2e cd die ik kocht van mij zakgeld. (Mijn 1e was 'Dangerous' van Michael Jackson) Ik was, zoals de meeste hier, wild van Freestyler natuurlijk! Zowel van de clip als het lied zelf, maar ook zeker van de 45 seconde-durende intro. De 2e hit, 'B-Boys and Flygirls' kon me ook zeker bekoren. Maar ik vond vooral de hele cd goed. "Uprockin' floor droppin', spinnin' and glidin' Windmill combinding', ninety ninety nine and On top of it all, the boldest freeze Now come on party people, let me hear you scream!"
- Refused - The Shape of Punk to Come (1998) Refused is een hardcore/punkband uit Zweden. Hoewel deze cd al in 1998 was uitgekomen, heb ik deze pas ontdekt in 2004. (In de lagere school was immers nog niet 'into the hardcore/punk scene ) 'New Noise' was het eerste lied wat ik van hen hoorde en ik was meteen verkocht. 'Liberation Frequency' was de volgende song dat mij enorm aanspraak en dus besloot ik via 'Large' deze cd te bestellen. Elk nummer spraak me zo ontzettend aan, en 'Tannhäuser / Derivè', track 11, werd mijn lievelingsnummer. Wat ik dan zo cool aan deze cd van, waren de techno-samples die tussendoor gebruikt werden.
- The xx -xx (2009 Deze Britse band, oorspronkelijk met 4 maar afgeslankt naar 3 leden, heb ik 2009 leren kennen door hun hit 'Crystalised'. Dit is de enige band die ik, op aanraden van mijn vriendin, goed vind. Het was vooral de sfeer en de saaie zang in dit lied dat mij aanspraak. (Ik hou van zagerige zangers/zangeressen ) De zang van Oliver en Romy past gewoon perfect samen. Ook hun bonustracks (covers) op de cd spraken mij enorm aan, vooral 'Do You Mind'. Maar als ik toch mijn lievelingssong zou moeten kiezen, kies ik 'Basic Space'. Op Pukkelpop '10 heb ik hen echter live gezien in de Marquee. Vanaf de eerste tot de laatste had ik kippenvel dankzij hun dreamy-gitaarswerk. Om nooit te vergeten! De LP hiervan ligt nu trouwens te draaien op mijn platenspeler
- Explosions in the Sky - The Earth Is Not a Cold Dead Place (2003) Explosions in the Sky is een Post-rockband uit Amerika. Door dit derde album heb ik hen echter leren kennen. En mijn eerste favoriet was 'First Breath After Coma'. Ze waren oorspronkelijk met 5, maar er is nog een 6e lid bijgekomen, die zowel 2e bassist is, als instaat voor de samples. Het zijn één voor één schitterende muzikanten die hun muziek 'echt' overbrengen en mij echt raakt. Ik heb hen in 2011 3x aan het werk zijn. In de AB, in de MOD, en op Pukkelpop. De 3e keer, in de MOD, was hun beste optreden. Schitterende setlist en de P.A. was perfect! Op Pukkelpop was het de laatste band ik gezien had op deze dramatische editie. Zat hun naam hier echter voor iets tussen ?! Er waren echter ook al geruchten dat er een link zou zijn tussen Explosions in The Sky en de aanslagen op 11 september.
- Godspeed You Black Emperor! - Lift Your Skinny Fists Like Antennas... (2000) Opnieuw een Post-rockband, ditmaal uit Canada. Ik heb hen voor Explosions in The Sky leren kennen en ik vind persoonlijk GYBE nog beter! Hoewel deze dit album maar 4 nummer telt, duurt deze anderhalf uur. Dit omdat ieder nummer rond de 20min duurt. Saai denkt iedereen? Alles behalve saai! 'Sleep' blijft uiteraard mijn favoriet van dit album. De band bestaat uit ongeveer 9 leden (wisselt nogal eens vak) waaronder men gebruikt maakt van vele snaarinstrumenten (viool, cello, ...) en percussie. Wat zo cool is aan hen, is dat ze zo anoniem mogelijk willen blijven en zo goed als geen interviews doen. Ook zijn niet alle namen van de leden bekend en dat willen ze zo houden omdat 'de muziek belangrijker is dan de bandleden'. Begin 2011 speelden ze in de AB. Ik heb hen echter niet kunnen zien omdat het uitverkocht was
- Linkin Park - Live in Texas (2003) Dit is misschien verrassend, niet zozeer omwille van Linkin Park, maar wel het album dat ik kies. Ik heb Linkin Park wel leren kennen door 'Hybrid Theory' en ik was meteen fan, maar dit album wekt de meeste herinneringen bij mij op. Ik zat in het 2e middelbaar toen deze CD/DVD uitkwam. Mijne maat uit mijn klas, een waal ( ), en ik waren die tijd constant over Linkin Park en deze CD/DVD bezig. Ik kende zowel alle lyrics, als de bindteksten die Chester en Mike vertelden. Mijn favoriet stond jammer genoeg enkel op de DVD. Dus hier:
Muse - Absolution (2003) Met deze CD heb ik Muse leren kennen met hits als 'Hysteria', 'Time is Running Out', 'Sing for Absolution' en 'Stockholm Syndrome'. Christopher is gewoon een beest op zijn bass. En Mathew... dat gitaarspel samen met zijn elfengeschreew, schitterend! De song die ik hieronder post, is echter van de CD hierna, 'Black Holes and Revelations'. Knights of Cydonia echter niet mijn favoriete nummer, maar ik ben echter helemaal wild van deze live-versie! Zou 'Harmonica Man' van 'Once Upon a Time in the West' hier voor iets tussen zitten?
- The Sheila Divine - New Parade (1999) Dit is absoluut mijn lievelings CD aller tijden, samen met 'Nevermind' van Nirvana. Ondanks deze CD van 1999 is, ken ik hem nog maar een aantal jaren. Op deze CD vind ik enkel track 12, 'Sweep the Leg, minder. Voor de rest allemaal top-nummers! The Sheila Divine is een band uit Boston, die eigenlijk vooral hier in België bekend was. Aaron Perrino is immers ook mijn lievelingszanger, ondanks zijn Stijn Meuris-look. Wat een stem, man! Stijn Meuris heeft trouwens een gastoptreden gedaan op Crammerock bij The Sheila Divine bij 'Automatic Buffalo' Wat trouwens ook meteen mijn favoriete song is.
- Nirvana - Nevermind (1991) Hierbij komen we dan ook meteen met mijn 2e favoriet. Het is misschien inderdaad wel cliché, maar ik graak deze gewoonweg niet beu gehoord. Eén van de weinig cd's waar ik geen enkele song skip! Ik ben niet zozeer fan van Dave Grohl, want Foo Fighters doet me niks, maar Kurt Cobain, wat een held! De Stroulare van de rock-muziek + Linkse gitaristen zijn nog een ubercool 'Territorial Pissings' ftw!
Dit waren zowat de belangrijkste platen in mijn jeugd. Daarom nog niet zozeer de beste. Hier post ik nog enkele favoriete albums van mij, zonder uitleg weliswaar.
- Sparkle of Hope - It's Calculated Murder (2006)
- Soulfly - Soufly (1998)
- Doe Maar - Skunk (1981)
- Killing Joke - Night Time (1985)
- Joy Division - Unknown Pleasures (1979)
-The Sisters of Mercy - First and Last and Always (1985)
- David Bowie - Low (1977)
- Fleetwood Mac - Rumours (1977)
- Iggy Pop - The Idiot (1977)
- Sonic Youth - Daydream Nation (1988)
- T.C. Matic - T.C. Matic (1981)
- The Doors - The Doors (1967)
- Grauzone - Grauzone (1981)
Zoals jullie zien, in mijn vroege puberteit was ik helemaal in to grunge, hardcore, punk... Eens uit de puberteit, heb ik een nieuwe liefde gevonden: New Wave! Maar ook zeker Post-Rock en Post-Punk zijn de genres die mij al een lange tijd boeien.
You see, in this world there's two kinds of people, my friend: Those with loaded guns and those who dig. You dig.
Kanjer schreef op 16 jan 2012, 15:52:Hierbij komen we dan ook meteen met mijn 2e favoriet. Het is misschien inderdaad wel cliché, maar ik graak deze gewoonweg niet beu gehoord. Eén van de weinig cd's waar ik geen enkele song skip
Ik skip daar ook geen énkel nummer van, en dat heb ik in heel mijn leven nog maar bij 2 à 3 platen gehad: Hybrid Theory, Nevermind en Californication (in mindere mate).
Ik heb me eigenlijk nog nooit helemaal verdiept in Nirvana, en iedereen was veel sneller fan dan ik, maar fuck... Nevermind is absolute schoonheid, elk nummer boeit me mateloos en doet me meebrullen. Die eenvoud, die schijnbare onverschilligheid van Cobain in sommige nummers... heerlijk!
Een lied van ergens in de zomer van 1999, Genk was aan een opmars bezig, iedereen praatte erover.
Mei 98, Genk speelt de bekerfinale, ik had toen nog niet echt een vaste ploeg waar ik voor was ( je kent dat in de lagere school, ik was tegen Standard en Anderlecht, diegene in mijn klas hebben het geweten) Peer pressure zorgde er dus voor dat ik me wou verzetten tegen de anderen. Met als gevolg dat ik na de bekerwinst in 1998 Genk steeds met meer en meer interesse aan het volgen was. Het jaar erop spelen Strupar en Oulare de pannen van het dak. Zalige tijd, toen nog een meeloper, een matchke of 4 meegepikt dat seizoen. Op de dag dat Genk de kampioenenmatch speelde in Harelbeke ben ik met mijn ouders een friet gaan uithalen in een frituur in Zwartberg en dit nummer speelde. Ik dacht, dit kan geen toeval meer zijn, ik begon mee te neuriën en te dromen over de eerste Genkse titel. Die dag speelde Genk kampioen in Harelbeke en toen wist ik het echt zeker, ik was een Genkie!
FAQ
Zoeken
. Pen daar bij iedere plaat/album/song een kort en beknopt verhaaltje en zeg waarom het zo'n belangrijke voor jou is. (het moeten er geen 10 zijn, mag ook iets minder).
'k zou het ook niet echt hiphop noemen 
.
Wat trouwens ook meteen mijn favoriete song is. 
